Türkiye Biber Üretiminde Dünyada İlk 4'te Ancak Değerde Geride
Türkiye Biber Üretiminde Dünyada İlk 4'te Ancak Değerde Geride
Tarım Politikaları Uzmanı Ergin Kahveci'nin X hesabından yaptığı çarpıcı değerlendirmeye göre, Türkiye 2023 yılında biber üretiminde dünya sıralamasında önemli bir yer edinmesine rağmen, bu üretimden elde ettiği gelir açısından aynı başarıyı gösteremedi.
Kahveci'nin paylaştığı verilere göre, 2023 yılında dünya genelinde yaklaşık 45 milyon ton biber üretildi. Türkiye, taze biber üretiminde 3 milyon tonun üzerinde bir rakamla Çin ve Meksika'nın ardından 3. sırada yer aldı. Ancak kuru biber üretiminde 15 bin 593 ton ile 26. sırada kaldı. Toplam biber üretiminde ise Türkiye, 3 milyon 96 bin ton ile dünya 4.'sü oldu.
Üretim Miktarı Başarısı Gelire Yansımadı
Ürün değeri açısından bakıldığında ise çarpıcı bir tablo ortaya çıktı. Dünya genelinde 36,699 milyar € değerinde taze biber üretilirken, Türkiye yaklaşık 1,98 milyar € değerle 4. sırada yer aldı. Ancak Endonezya'nın sadece 20 bin tonluk bir farkla Türkiye'nin gerisinde kalmasına rağmen, ürün değeri açısından Türkiye'yi üçe katlaması dikkat çekti.
Ton Başına Gelirde Türkiye Altıncı
Üretim miktarı olarak ilk 6'da yer alan ülkelerin ton başına taze biber üretim değerleri incelendiğinde ise Türkiye'nin 642 €/ton ile 6. sırada yer aldığı görüldü. Bu sıralamada Endonezya 1.966 €/ton ile ilk sırada yer alırken, Hollanda ve İspanya da Türkiye'nin önünde konumlandı.
"Ürettik Ama Para Kazanamadık"
Ergin Kahveci, bu durumu "Ne yazık ki; Yine her zamanki durumla karşı karşıyayız. Bu defa ÜRETSEK DE DAHA AZ KAZANÇ DEĞERİNE YANİ DAHA AZ ÜRETİM DEĞERİNE SAHİP OLMUŞUZ. ÜRETMİŞİZ. AMA PARA KAZANMA AÇISINDAN REKABETÇİ OLAMAMIŞIZ!" ifadeleriyle değerlendirdi.
Türkiye'nin 2022'de önünde yer alan İspanya'yı üretim değeri olarak geçmesi olumlu bir gelişme olarak değerlendirilirken, 10 yıllık gelişme oranlarında İspanya'nın gerisinde kalınması ve ton başına üretim değerinde düşüklük, Türk biber üreticisinin rekabetçilik ve gelir elde etme konusunda sorunlar yaşadığını gösteriyor. Bu durum, tarım politikalarının ve üretim stratejilerinin yeniden gözden geçirilmesinin önemini ortaya koyuyor.